Mitologia Wiki
Advertisement


Geb (mit.egipska) – bóg Ziemi, brat Nut (Niebo), Szu (powietrze) oraz Tefnut (wilgoć), jeden z bogów Wielkiej Enneady. Dziećmi Geba są: Horus, Izyda, Ozyrys, Neftyda oraz Set. Horusa uważano jednak również za syna Ozyrysa i Izydy, więc niekiedy Nut i Gebowi przypisywano tylko czwórkę dzieci. Bogini Nut otrzymała od swojego ojca zakaz łączenie się ze swoim bratem, Gebem, we wszystkie dni roku egipskiego (360 dni), jednak Thot, pokonując w kolejnych walkach Księżyc, stworzył pięć dodatkowych dni, w trakcie których bogini poczęła swoje dzieci. Geb jako bóg ziemi był patronem roślinności i gwarantem płodności egipskiej ziemi.Był też dawcą minerałów zwanych „darami Geba”. Uważano go też za pana węży i skorpionów. W czasie Sądu Ozyrysa pełnił rolę przewodniczącego „ławy przysięgłych”. Jako ojciec Ozyrysa stał się automatycznie praprzodkiem faraonów i patronem władzy królewskiej. Mimo tak ważnych funkcji boga długo nie miał własnego miejsca kultu. Pojawiał się jednak w przedstawieniach na ścianach innych świątyń. Dopiero faraon Amazis (Ahmose II) z XXVI dynastii wzniósł w Dżedecie kaplicę dla Geba.

Advertisement